w numerze:
Ćwierćwiecze naszej parafii -
pw. Matki Bożej Łaskawej w Toruniu-Czerniewicach
Trwaj chwilo... -
odznaczenie dla Czesława Jarmusza
Tylko pod tym krzyżem... -
91. rocznica odzyskania niepodległości w Toruniu
Nr 49 (781) * J * ROK * LII * 6 XII 2009
[Rozmiar: 7930 bajtów]
Św. Mikołaj istnieje

W Kościele katolickim 6 grudnia obchodzimy wspomnienie św. Mikołaja. Był on biskupem Miry (początek IV wieku). Dał się poznać jako człowiek wrażliwy na biedę i nieszczęście bliźnich, wielokrotnie pomagał osobom potrzebującym. Często zachowywał anonimowość, co dało początek zwyczajowi ofiarowywania prezentów, szczególnie dzieciom.
Tyle z historii, a co mamy dzisiaj? Nadal mówimy święty, ale Mikołaj dzisiaj to często taki większy krasnal – plastikowy wspinający się po drabinie na balkon lub dmuchany ustawiany w ogrodzie z obowiązkowym zaprzęgiem reniferów. I nie ma w tym nic złego! Dlaczego jednak zapomnieliśmy, skąd tak naprawdę wzięła się ta postać? I nie chodzi tu nawet o pamięć o faktach historycznych, ale o dobru, które winno się łączyć z obchodzeniem dnia św. Mikołaja. Pamiętajmy o najbliższych. Upominki nie muszą albo nawet nie powinny być kosztowne, niech to będzie drobiazg, ale wybrany specjalnie z myślą o osobie obdarowywanej. Szczególnie pamiętajmy o naszych milusińskich, bo dla nich prezenty są atrybutem przeżywanego dzieciństwa. Czasami mikołajkowym upominkiem może stać się uśmiech, dobre słowo lub pomocna dłoń wyciągnięta w kierunku człowieka właśnie takiego gestu oczekującego.
Czy św. Mikołaj istnieje? Oczywiście! Jako biskup żył przed wiekami, a dzisiaj to postać wywołująca w nas chęć sprawienia radości bliźniemu.

Joanna Kruczyńska

pozycje cykliczne:
[Rozmiar: 10434 bajtów]
 DHTML Menu by AllWebMenus





wiadomości opracował
ks. dr Dariusz Żurański

[Rozmiar: 13711 bajtów]
Fot. Bożena Sztajner
W mrokach Adwentu Kościół ukazuje Tę, „która świeci z wysoka jak zorza, piękna jak księżyc, jaśniejąca jak słońce” (Pnp 9, 10). Maryja, wolna od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, wydała światu światłość przedwieczną – Jezusa Chrystusa. Tę prawdę przypomina uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, przypadająca 8 grudnia, i przygotowuje do świąt Bożego Narodzenia. Maryja jest wzorem przyjęcia Zbawiciela i oczekiwania na Jego przyjście. W Adwencie o wschodzie Słońca jest odprawiana Msza św. wotywna o Najświętszej Maryi Pannie. W liturgii ważnym symbolem jest świeca roratnia. Płonąca świeca, ozdobiona białą lub niebieską wstęgą, przypomina Matkę Chrystusa
Pb

Starogród- miejsce kultu św. Barbary

Niewielu dzisiaj wie, że główne miejsce pielgrzymkowe w państwie zakonu krzyżackiego w Prusach znajdowało się w Starogrodzie. Wielkim kultem otaczano tam św. Barbarę. Święta ta kojarzy nam się obecnie głównie z górnikami, jednak w północnej Polsce, m.in. dzięki rozwojowi jej kultu w Starogrodzie, przez wieki była także czczona jako patronka flisaków i marynarzy.

Kult św. Barbary w Starogrodzie

Jak się przedstawiały najstarsze dzieje kultu św. Barbary w Starogrodzie? Po cudownym natrafieniu na relikwie św. Barbary w Sartowicach w 1242 r. Krzyżacy ulokowali je na przeciwległym brzegu Wisły, w kaplicy swojego klasztoru zamku w Starogrodzie. Św. Barbara stała się nie tylko główną patronką tego miejsca, lecz także z biegiem czasu Starogród stał się centralnym miejscem pielgrzymkowym państwa zakonu krzyżackiego w Prusach. Obiektem kultu były relikwie umieszczone w relikwiarzu oraz prawdopodobnie wolno stojąca figura świętej. Źródła informują o hobte des heiligthums (1452 r.), czyli o głowie świętej z relikwiami, oraz o sinte Barbare bielde (1441 r.), czyli o jakimś wizerunku św. Barbary.
O kulcie i przybywających do Starogrodu pielgrzymach posiadamy sporo informacji. Już z 1319 r. miała pochodzić informacja o nadaniu temu miejscu przywileju 40 dni odpustu. Czyli każdy, kto nawiedził w celach religijnych Starogród, mógł mieć udział w szczególnych łaskach duchowych. Tętniące życiem religijnym sanktuarium nawiedziła m.in. w 1400 r. księżna Anna, żona księcia Litwy Witolda.
Rozwój kultu św. Barbary w Starogrodzie, a przede wszystkim jego intensywność, pozwala na stwierdzenie, że święta ta stała się patronką dzieła chrystianizacji Prus i państwa zakonu krzyżackiego. Wielki mistrz Luter z Brunszwiku (1331-1335) podniósł rangę jej wspomnienia liturgicznego oraz nakazał, aby w każdym konwencie w jej święto, tzn. 4 grudnia, czytano żywot świętej. Świadectwa kultu św. Barbary spotykamy w innych zamkach krzyżackich. Wiemy, że jej wizerunki znajdowały się w kaplicach w Bratianie, Królewcu oraz Malborku. Nie mamy wątpliwości, że był to owoc promieniowania kultu św. Barbary ze Starogrodu.
Redaktor odpowiedzialny:  ks. dr Dariusz ŻURAŃSKI
Współpraca: Joanna KRUCZYŃSKA
ul. Łazienna 18, 87-100 Toruń
tel. 056 622 35 30 w.39, fax 056 622 35 30 w.38
dyżur: od poniedziałku do piątku, od 9.00 do 13.00
Redakcja częstochowska:
Beata PIECZYKURA
ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa,
tel. 034 365 19 17,
fax 034 366 48 93
jesteśmy gośćmi
na stronach:

opracowanie stron:Tomasz Kowalski